در این میان آن چه باعث تاسف است ، کج اندیشی برخی از افراد و یا جریان های سیاسی است که برای رسیدن به کرسی های سبز مجلس هر اقدام و عملی را تجویزکرده و در این مسیربا در نظر داشتن منطق ناپاک ماکیاولیستی هر وسیله ای را برای نیل به این مقصود توجیه می کنند. غافل از این که منطق الهی انقلاب اسلامی که ثمره خون هزاران شهید و جانبازی ایثارگران بسیاری است، اجازه نخواهد داد که ماکیاولیست ها و بد اخلاقان سیاسی و اجتماعی خود را  در جایگاه نمایندگی ملت شریف ایران قرار گیرند و اگر خدای نکرده این مساله اتفاق بیفتد همین مردم ، گریبان خائنانه به آرمان انقلاب را خواهند گرفت.

مجلس شرکت سهامی و بنگاه اقتصادی نیست که برخی برای آن سهم ابدی و ازلی در نظر گرفته اند و هم چنین در عقد فرد یا جریانی نبوده است که هنوز سفره انتخابات باز نشده برخی در طمع غنائم بیشتر ، حریم های اخلاقی و شرعی را برای از بین بردن رقیبان احتمالی در نوریدهاند . به راستی دروغ ، تهمت و تخریب شخصیت افراد ، مقدمه الهی برای خدمتی الهی است؟. اگر قرار باشد که یک نامزد انتخاباتی در ایام پیش رو ، با استفاده از ابزار توهین ، افتراء و تخریب شخصیت رقیب وارد عرصه انتخابات شود ، حتی اگر در یک فضای مغشوش و مبهم به مجلس نیز راه بیابد  آیا می تواند امانت دار خوبی برای رای و خواست مردم حوزه انتخابیه باشد ؟ آیا آن فرد می تواند یا اصلا اراده این را خواهد داشت که به مردم حوزه انتخابیه اش خدمت کند ؟ مسلما پاسخ همه به این پرسش ها خیر خواهد بود ، زیرا فردی که با دروغ ، غیبت، تهمت و روش های ماکیاولیستی به قدرت برسد قطعا در تداوم حیات سیاسی اش از همین ابزارها برای سوء استفاده شخصی و گروهی از جایگاه خود بهره خواهد برد .همانطور که مقدمه فاسد تالیفاسد به دنبال می آورد  کسی که  با استفاده از این ابزارهای آلودهبه قدرت برسد با همین ابزارها قدرتش را حفظ خواهد کرد .

جای تاسف است که در نظام مقدس جمهوری اسلامی ،برخی ارزش های الهی در انتخابات جای خود را به بازی های پیچیده سیاسی و تبلیغاتی ی داده است که هیچ نسبتی با انقلاب ما ندارد. برخی افراد ضعیف و بی برنامه به جای معرفی خود و برنامه هایی که برای بهبود وضعیت حوزه انتخابیه دارند ، تمام همت خودشان را برای تخریب بعضی کاندیداها صرف کرده و می کنند و صبح تا شب با استفاده از امکانات در اختیار ، در رسانه های خود  دیگر رقیبان را تخطئه و تخریب می کنند ؟ این زشتی وقتی با سوء استفاده از امکانات دولتی توام می شود چهره کریه تری به خود می گیرد. چرا بعضی ها از فضاهای اداری ، دانشگاه ها و سازمان های دولتی برای تشکیل جلسات تبلیغاتی خود تحت پوشش جلسات اداری سوء استفاده می کنند ؟ چرا برخی رسانه ها که با پول بیت المال اداره می شوند به تریبون برخی از کاندیداها تبدیل شده اند ؟

برخی بد اخلاقان سیاسی که خود را قیم مردم  می دانند در محافل درونی و بیرونی خود در خفا و آشکار اظهار می کنند که فلان سند را از فلان کاندیدا دارند و به زودی آن را منتشر می کنند ؟ چرا این اسناد در اختیار قوه قضاییه و شورای نگهبان قرار نمی گیرد ؟ چرا این اسناد افشاء نمی شوند و فقط در دالان های اداری و سیاسی توسط کارگزاران این جریان ها زمزمه می شود ؟ چرا مردم محرم شناخته نمی شوند ؟ آیا مردم حق ندارند از  سوابق کاندیداهای و نمایندگان احتمالی خود مطلع باشند ؟ آیا مردم از نظر این آقایان بالغ نیستند ؟ اگر کسی در امانت خیانت کرده باید خیانتش آشکار شود ، اگر کسی جرمی مرتکب شده یا سوء استفاده از بیت المال کرده باید این موضوع با سند و مدرک به مردم اطلاع رسانی شود و مدارک در اختیار دستگاه های نظارتی قرار گیرد تا از ورود افراد آلوده به این جایگاه خطیر جلوگیری شود.

از نگاه شرع مقدس ، یکی از مواردی که غیبت در آن جایز به شمار آمده و مراجع عظام تقلید نیز حکم بر جواز آن داده اند ، اطلاع رسانی در مورد وضعیت کاندیداهای انتخاباتی است . به این معنا که اگر اشکالی در آن فرد است که در بعدا در انجام وظیفه خطیر نمایندگی اش تاثیر منفی دارد ، باید اطلاعات دقیق در اختیار مردم و مسئولان ذی ربط قرار گیرد. کسانی که وابسته به جریان انحرافی و احزاب غیر خودی می باشند و نامزدهایی که از اموال دولتی سوء استفاده می کنند ، یا به تبلیغ غیر واقعی و تخریب رقبا می پردازد باید با مستندات کافی به مردم یا دستگاه قضایی معرفی شوند. اگر به حداقل های دینی باور داشته باشند نمی بایست اینگونه عمل می کردند . این اقدامات در شأن مردم شهید پرور ما نیست . با تبری از این گونه اقدامات به روزی می اندیشیمکه فعالان سیاسی و انتخاباتی در یک فضای سالم تبلیغاتی، فقط به معرفی عملکردها و برنامه هایش می پردازد و تخریب و توهین و افتراء های غیر واقعی در آن وجود ندارد. به امید آن روز

برادر کوچک شما محمد حسن آصفری.

تأکید امام راحل (ره) ومقام معظم رهبری به انتخاب از روی آگاهی و بصیرت و شناخت می بایست مورد توجه همه مردم شریف ایران قرار گیرد و علاوه بر حضور حداکثری و خلق حماسه ای دیگر، کاندیداهای اصلح را در نقاط مختلف کشور شناسایی و به آنها رأی دهند و حتی اگر کاندیدایی منحرف با ترفندهای مختلفی از فیلتر شورای نگهبان گذشته باشد، باز هم باید با شناخت کامل، وی را از رسیدن به کرسی مجلس بازدارند.

مردم شریف ایران باید با بصیرت خود تعیین کننده باشند و نگذارند تبلیغات رنگارنگ و هدیه‌های غیرشرعی و پول کاندیداها سرنوشت انتخابات را رقم بزند.

در این زمینه چند نگرش وجود دارد که در ذیل می آید:

۱٫ برخی معتقدند تبلیغات رنگارنگ غربی و روش‌های فریبکارانه تبلیغاتی و انتخاباتی در ایران جواب داده و باز هم در آینده جواب خواهد داد.

۲٫ گروهی معتقدند هزینه های زیاد کاندیداها و پخش اقلام مصرفی مردم از جمله روغن و برنج و سیم کارت و لباس ورزشی و دادن شام و ناهار و … تاکنون جواب داده و از این به بعد هم چنین است.

۳٫ برخی معتقدند که افراد متخلف در برنامه ها و تبلغات انتخاباتی همیشه کار را جلو برده‌اند و پس از انتخاب شدن هم به خاطر هزینه‌های زیاد اجرای انتخابات برای حکومت، معمولاً به تخلفات رسیدگی نمی‌شود و همه اعتبارنامه‌ها تأیید می شود و این یک نوع بی عدالتی و ظلم به کاندیداهایی است که قانون را رعایت می کنند.

۴٫ برخی معتقدند اگر مردم کاندیداها را خوب بشناسند و به اهداف و برنامه‌های آنان آگاهی پیدا کنند و افراد اصلح نیز در این زمینه تلاش بیشتر داشته باشند، شناخت مردم تعیین کننده خواهد بود، نه پول کاندیداها.

۵٫ برخی معتقدند که همه اینها خواست خداوند است و به نوعی موضوع جبر را پیش می کشند و انتخاب شدن کسی و یا انتخاب نشدن کسی دیگر را به گردن خدا می اندازند و نقش مردم را بی اثر و نمایشی می دانند.

۶٫ و گروهی نیز با ایمان و اعتقادی راسخ معتقدند با عنایات خداوندی و بصیرت مردم گاهی اتفاقاتی می‌افتد که همه متعجب می‌مانند و مردم ایران نمونه آن را در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴ شاهد بودند که احمدی نژاد با امکانات کم و تبلیغات اندک توانست بر قدرتمندترین فرد سیاسی و اقتصادی کشور پیروز شود و این همان موضوعی است که می‌تواند اعتقاد و امید مردم را در رسیدن به نمایندگانی اصلح، شجاع و توانمند و در عین حال کم هزینه بیشتر نماید.